iso

ความไวแสง (ISO)ค่า ความไวแสง หรือค่า ISO คือค่ามาตรฐานสากลที่ถูกกำหนดขึ้นโดยองค์การ International Organization for Standardization อันที่จริงค่า ISO ได้ถูกกำหนดขึ้นมากมายในหลายๆ ด้านเพื่อใช้เป็นมาตรฐานทั่วโลก เช่นมาตรฐานด้านความสะอาด มาตรฐานด้านความปลอดภัยเป็นต้น สำหรับการถ่ายภาพค่า ISO ได้นำมาใช้ตั้งแต่ยุคกล้องฟิล์ม ฟิล์มที่ใช้ถ่ายภาพจะมีค่าความไวแสงหรือค่า ISO ต่างกันตามชนิดของฟิล์ม เพื่อให้เราสามารถเลือกใช้ได้ตามความเหมาะสมกับงาน เมื่อเข้าสู่ยุคดิจิตอลซึ่งเปลี่ยนจากฟิล์มมาเป็นเซนเซอร์รับภาพ ค่า ISO จึงเป็นค่าที่ใช้บอกคุณสมบัติในการรับแสงของเซนเซอร์แต่ละตัวที่ใช้ในกล้อง ดิจิตอลว่ามีช่วงการรับแสงมากน้อยแค่ไหน ค่า ISO มีหน่วยความต่างเป็นสตอปเช่นเดียวกับค่ารูรับแสงและความเร็วชัตเตอร์ กล้องดิจิตอลส่วนใหญ่จะมีค่าความไวแสงอยู่ในช่วง ISO 100 ไปจนถึง ISO 1600 สำหรับกล้องบางรุ่นจะมีช่วงการรับแสงกว้างมากกว่ากล้องทั่วไป เช่นความไวแสงต่ำ ISO 50 หรือค่า ISO ที่สูงมากถึง 102400 ซึ่งเป็นกล้องสำหรับมืออาชีพที่ได้รับการออกแบบเป็นพิเศษและมีราคาสูง ในการปรับตั้งโดยทั่วไปจะปรับเป็นขั้นละ 1 สตอป สำหรับกล้องที่มีการปรับตั้งอย่างละเอียดอาจแบ่งเป็นขั้นละ 1/2 หรือ 1/3 สตอป

ตารางแสดงค่าความไวแสงSTANDARD FULL STOP ISO SCALE (ความไวแสงมาตรฐาน ขั้นละ 1 สตอป) ISO 50 100 200 400 800 1600 3200 6400 12800 25600 ONE-HALF-STOP ISO SCALE (ความไวแสงขั้นละ 1/2 สตอป) ISO 100 140 200 280 400 560 800 1100 1600 2200 3200 ONE-THIRD-STOP ISO SCALE (ความไวแสงขั้นละ 1/3 สตอป) ISO 64 80 100 125 160 200 250 320 400 500 640 800 1000

ผลจากการปรับเปลี่ยนค่าความไวแสงการ ปรับเปลี่ยน ISO จะมีผลทำให้เซนเซอร์มีความไวในการทำปฏิกริยาต่อแสงเปลี่ยนไป ถ้าเลือกค่า ISO ต่ำความไวต่อแสงจะมีน้อยทำให้ต้องเปิดรับแสงมากขึ้นหรือนานขึ้น แต่ถ้าเลือกค่า ISO สูงความไวต่อแสงจะมีมากจึงต้องเปิดรับแสงน้อยลงหรือใช้เวลาเปิดรับแสงสั้นลง ยกตัวอย่างเช่น ที่ค่า ISO 100 มิเตอร์วัดแสงในตัวกล้องอ่านค่าเปิดรับแสงที่ต้องใช้อยู่ที่ F5.6 ความเร็วชัตเตอร์ 1/15 วินาที หากเราเปลี่ยนไปใช้ความไวแสงที่สูงขึ้นเป็น ISO 200 ก็จำเป็นต้องเปลี่ยนค่ารูรับแสงหรือความเร็วชัตเตอร์ให้ลดลงเพื่อให้ได้ค่า แสงที่พอดีดังเดิม โดยเลือกปรับตามสถานการณ์ให้เหมาะสม เช่นหากต้องการความเร็วชัตเตอร์ที่สูงขึ้นก็ให้ปรับไปที่ 1/30 วินาที และคงค่ารูรับแสงไว้ ค่าที่ได้ก็จะเป็นดังนี้ ISO 200, F5.6, 1/30 วินาที แต่หากภาพที่ถ่ายไม่จำเป็นต้องใช้ความเร็วชัตเตอร์สูงแต่ต้องการคุมระยะชัด ให้มากขึ้นก็ให้เลือกเปลี่ยนค่ารูรับแสงแทนดังนี้ ISO 200, F8, 1/15 วินาที จะ เห็นว่าในการควบคุมค่าแสงนอกจากจะใช้ความเร็วชัตเตอร์และรูรับแสงเป็นตัวควบ คุมแล้ว สิ่งสำคัญอีกอย่างที่จำเป็นมากนั่นก็คือค่าความไวแสง หรือค่า ISO การปรับเปลี่ยนค่าใดค่าหนึ่งจะส่งผลให้ต้องปรับเปลี่ยนค่าอื่นตามไปด้วย เพื่อให้ภาพได้รับแสงพอดี ซึ่งในแต่ละค่าก็จะมีคุณสมบัติที่ต่างกัน การจะเลือกปรับค่าใดก็ต้องพิจารณาจากสถานการณ์ในขณะนั้นเป็นหลัก

ตารางแสดงตัวอย่างความสัมพันธ์ในการปรับตั้งค่าความไวแสง ความเร็วชัตเตอร์ และรูรับแสง 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 ISO 100 200 200 400 400 800 800 1600 1600 3200 3200 ความเร็วชัตเตอร์ 1/15 1/30 1/15 1/60 1/15 1/125 1/15 1/250 1/15 1/500 1/15 ขนาดรูรับแสง F4 F4 F5.6 F4 F8 F4 F11 F4 F16 F4 F22

จากตารางค่าการเปิดรับแสงแต่ละแถวในแนวตั้ง จะให้ปริมาณแสงที่เท่ากันหมดแต่จะให้ผลของภาพต่างกันขึ้นอยู่กับการปรับเปลี่ยนค่าที่เลือก อย่าง เช่นในแถวแรก เลือกใช้ความไวแสง ISO 100 จะได้ภาพที่มีคุณภาพดีไม่มีสัญญาณรบกวนหรือนอยส์ แต่ความเร็วชัตเตอร์ต่ำเพียง 1/15 วินาที ซึ่งเหมาะกับการถ่ายสิ่งของที่ไม่มีการเคลื่อนไหวและใช้ขาตั้งในการถ่าย เมื่อ เปรียบกับค่าในแถวที่ 8 ที่ใช้ความไวแสงสูงถึง ISO 1600 และเลือกที่จะคงขนาดรูรับแสงไว้ตามเดิมคือ F4 ทำให้สามารถใช้ความเร็วชัตเตอร์ได้สูงขึ้นคือ 1/250 วินาที ซึ่งไวพอให้เราสามารถถือกล้องถ่ายด้วยมือหรือถ่ายสิ่งที่เคลื่อนไหวได้ แต่จะปรากฏสัญญาณรบกวน (Noise) ในภาพมาก ทำให้คุณภาพของภาพลดลงเนื่องจากใช้ความไวแสงสูง ในแถวที่ 9 ใช้ความไวแสงเช่นเดียวกับแถว 8 คือ ISO 1600 แต่คงความเร็วชัตเตอร์ไว้ตามเดิมคือ 1/15 ขนาดรูรับแสงที่ F16 ทำให้เราได้ภาพที่มีช่วงระยะชัดในภาพมากขึ้น และจะปรากฏสัญญาณรบกวนในภาพมากเช่นเดียวกัน

สำหรับ ค่าความไวแสงนั้นถึงแม้จะสามารถปรับเลือกได้ตามต้องการแต่มันก็มีข้อจำกัด ที่ทำให้เราต้องระมัดระวังในการเลือกใช้เช่นกัน ค่าความไวแสงที่ให้คุณภาพของภาพที่ดีสุดและถือเป็นค่ามาตรฐานคือค่าความไว แสงที่ช่วง ISO 100 และ 200 การตั้งความไวแสงให้สูงเกินกว่า ISO200 ขึ้นไปจะทำให้คุณภาพของภาพลดลด ซึ่งจะปรากฏเป็นสัญญาณรบกวนทำให้ภาพหยาบมี ลักษณะเป็นเกรนหรือเม็ดสีขึ้นในภาพที่เราเรียกว่า นอยส์ (Noise) ยิ่งค่า ISO สูงมากเท่าไหร่ก็จะยิ่งมีสัญญาณรบกวนหรือนอยส์มากยิ่งขึ้น ดังนั้นหากต้องการได้ภาพถ่ายคุณภาพดีก็ไม่ควรเลือกใช้ค่าความไวแสงที่สูง มากนอกเสียจากในกรณีที่เลี่ยงไม่ได้ เช่นเมื่อต้องถ่ายในสภาพแสงน้อยในที่ที่ห้ามใช้แฟลช แต่หากต้องการให้ภาพดูหยาบ เก่า เพื่อเสริมบรรยากาศให้กับภาพ การเลือกใช้ค่า ISO สูงๆ ก็ถือเป็นอีกเทคนิคที่นิยมใช้กัน โดยมากจะใช้กับภาพแนวไลฟ์ ภาพถ่ายชิวิตผู้คน ภาพขาว-ดำ หรือซีเปีย ใน กล้องแต่ละรุ่นจะใช้เซนเซอร์และตัวประมวลผลที่มีคุณภาพต่างกันขึ้นอยู่กับ ชนิดและระดับราคาของกล้อง ความแตกต่างนี้จะมีผลต่อการปรับเลือกค่าความไวแสงด้วย กล้อง DSLR เกรดโปรรุ่นปัจจุบัน ให้ไฟล์ภาพที่เนียนสวยแม้เลือกใช้ความไวแสงสูงระดับ ISO 1600 ในขณะที่กล้องระดับล่างหรือกล้องคอมแพ็คขนาดเล็กให้ภาพที่หยาบจนเห็นเม็ดสี ที่ผุดขึ้นในภาพได้อย่างชัดเจนที่ค่าความไวแสงเดียวกัน บางรุ่นจะถูกจำกัดขนาดความละเอียดของภาพเมื่อต้องการใช้ความไวแสงสูง อย่างเช่นกล้องที่มีความละเอียดสูงสุด 10 ล้านพิกเซล ความไวแสงปกติจะอยู่ในช่วง ISO 100-800 ถ้าต้องการใช้ความไวแสงสูงขึ้นถึง ISO 1600 หรือ 3200 ต้องถ่ายที่ความละเอียดเพียง 5 ล้านพิกเซล อย่างนี้เป็นต้น ก่อนการเลือกซื้อกล้องดิจิตอลจึงควรตรวจดูรายละเอียดให้ดีว่าค่า ISO ที่ระบุเป็นค่าที่แท้จริงหรือไม่   ที่มา http://www.zmos.net/howto/87-basic-photography/140-iso